Najpoznatija ličnost koja potiče iz ovog kraja svakako je Petar Todorović Vlahović Dobrnjac (1771–1831), istaknuti vojvoda iz Prvog srpskog ustanka.
Rane godine: Rođen je u Dobrnju od oca Teodora (Todora) Vlahovića. Pre ustanka bavio se hajdučijom, a kasnije unosnom trgovinom stokom, što mu je omogućilo da stekne ugled i poznanstva širom Srbije.
Ustanak i herojstvo: U Prvom srpskom ustanku prvobitno je bio buljubaša pod komandom vojvode Milenka Stojkovića. Njegova vojnička genijalnost došla je do izražaja u boju na Ivankovcu (1805), gde su na njegovu inicijativu Srbi promenili taktiku, pregrupisali se i ušančili, čime je ostvarena istorijska pobeda nad carskom turskom vojskom Hafiz-paše. Nakon ove bitke, Praviteljstvujušči sovjet ga proglašava bimbašom i vojvodom.
Deligrad i emigracija: Posebno se istakao 1806. godine uspostavivši srpsko utvrđenje u Deligradu, kojim je uspešno komandovao braneći južne granice ustaničke Srbije od naleta Ibrahim-paše. Nakon političkog sukoba sa Karađorđem 1811. godine, proteran je iz Srbije. Živeo je u emigraciji u Rusiji i Vlaškoj, a preminuo je u Jašiju 1831. godine.
U čast slavnom vojvodi, meštanin Božidar Dobrosavljević je 1940. godine na svom imanju u Dobrnju podigao kapelu posvećenu Petru Dobrnjcu, koja danas predstavlja značajan lokalni spomenik.
Ostale značajne ličnosti
Pored Petra, značajan trag u istoriji Dobrnja ostavio je i njegov brat, knez Stevan Todorović Dobrnjac. Istorijski izvori i narodno predanje beleže da je Stevan bio izuzetno strastven lovac. Upravo se na lokalitetima „Kozjak“ i „Kremenjar“ u blizini sela nekada nalazilo njegovo čuveno lovište. Ovo je utrlo put dugoj lovačkoj tradiciji Dobrnja, koja je zvanično institucionalizovana oko 1900. godine osnivanjem lokalne lovačke sekcije.
